داده و تحلیل
از داده‌های خام تا بینش‌های کاربردی
داشبورد کاربردی از یک تصمیم مشخص، تعریف روشن و داده قابل‌فهم شروع می‌شود.
ممکن است یک فایل پر از عددهای درست باشد، اما تیم هنوز نداند قدم بعدی چیست. کاربردی کردن داده فقط انتخاب نمودار نیست. باید پرسش را بشناسیم، بدانیم اطلاعات چگونه ثبت شده و نتیجه را با زمینه کافی نمایش دهیم.
از تصمیم شروع کنیم
«همه داده‌ها را نمایش بده» برای طراحی داشبورد کافی نیست. «کدام درخواست‌ها امروز نیاز به پیگیری دارند؟» هدف روشن‌تری دارد؛ کاربر، بازه زمانی و اقدام بعدی را مشخص می‌کند.
همان اطلاعات می‌تواند برای عملیات و برنامه‌ریزی دو نمایش متفاوت داشته باشد. صف روزانه به جزئیات و وضعیت نیاز دارد؛ برای برنامه‌ریزی شاید روندها مهم‌تر باشند. در هر دو، تعریف شاخص باید یکسان بماند.
تعریف شاخص‌ها را روشن کنیم
مشخص کنید «تکمیل‌شده» بر اساس زمان پایان کار محاسبه می‌شود یا زمان تغییر وضعیت در سامانه. اثر لغو درخواست، داده ناقص و منطقه زمانی را هم روشن کنید. این‌ها فقط تصمیم فنی نیستند؛ بر برداشت کاربر اثر دارند.
پیش از رسم نمودار، چند رکورد اصلی را بررسی و نتیجه را دستی تطبیق دهید. ظاهر خوب، اختلاف بین تعریف شاخص و محاسبه واقعی آن را جبران نمی‌کند.
نمایش را متناسب با پرسش انتخاب کنیم
جدول برای پیدا کردن یک رکورد مشخص مناسب است. نمودار خطی تغییرات زمانی را نشان می‌دهد. نمایش شبکه‌ای هم برای دنبال کردن ارتباط‌ها کاربرد دارد. شکل پرسش باید نوع نمایش را تعیین کند.
عنوان، واحد اندازه‌گیری و اثر فیلترها را واضح نشان دهید. اطلاعات مهم باید از مسیر متنی هم قابل بررسی باشد تا فهم آن فقط به رنگ، حرکت یا استفاده دقیق از ماوس وابسته نماند.
- بازه زمانی و فیلترهای فعال را نشان دهید.
- مقایسه‌ها را بر مبنای یکسان انجام دهید.
- امکان بررسی جزئیات پشت خلاصه را فراهم کنید.
نتیجه را در کار واقعی بسنجیم
نسخه اولیه را با کسی بررسی کنید که قرار است تصمیم بگیرد. بپرسید چه چیزی متوجه شد، چه اقدامی انجام می‌دهد و کدام بخش هنوز مبهم است. این پاسخ‌ها از پسندیدن رنگ‌ها مهم‌ترند.
داشبورد زمانی کاربرد دارد که وضعیت را روشن و انتخاب قدم بعدی را ممکن کند. با بیشتر شدن داده و نمودار هم همین هدف را حفظ کنید.
چه چیزی یک معماری نرم‌افزاری را ماندگار می‌کند؟
بازگشت
